Miejskie Przedszkole nr 29

MOTYLKI

Grupa dzieci 4-letnich



Grupa Motylki to grupa dzieci 4-letnich, która liczy 25 dzieci. Znamy się już drugi rok  i bardzo lubimy. Jesteśmy już bardzo samodzielni, stale uśmiechnięci i ciekawi świata. Interesujemy się  wszystkim, co nas otacza.. Bardzo lubimy spędzać czas na wspólnej zabawie. Przyswajamy nawyki kulturalnego i serdecznego zachowania się wobec kolegów, staramy się być dla siebie mili, szanujemy swoją pracę  i pracę kolegów. Kochamy śpiewać i tańczyć, chętnie też malujemy, rysujemy i lepimy z plasteliny. Dużo radości sprawiają nam spacery i zabawy na placu przedszkolnym.  

Bardzo lubimy zajęcia konstrukcyjne gdzie możemy tworzyć ciekawe budowle oraz urządzenia, które po podłączeniu do komputera działają. Z naszymi paniami nigdy się nie nudzimy. Bardzo często bawimy się w kucharzy, wykonujemy różne potrawy, smakołyki, pieczemy pizzę, robimy pyszne desery.

Podczas pobytu w przedszkolu dużo słuchamy muzyki klasycznej, podczas której malujemy obrazy, czytamy książki, a nawet robimy porządki w sali. Muzyka otacza nas z każdej strony. Chętnie uczestniczymy w różnego rodzaju zajęciach gdzie towarzyszy nam również muzyka. Samodzielnie tworzymy ciekawe instrumenty muzyczne, a nawet ćwiczymy elementy baletu, który pozytywnie wpływa na naszą motorykę. W naszej grupie nie można się nudzić.

W grupie Motylki pracują nauczyciele: mgr Jolanta Warwaszyńska- Jundziłł, mgr Katarzyna Szyda, dyrektor przedszkola mgr Ewa Grygiel oraz nauczyciel wspomagający mgr Magdalena Lada.

                                   

 

Charakterystyka dziecka 4-letniego

W wieku 4 lat rozpoczyna się okres średniego dzieciństwa, który trwa do 6 roku życia. Dziecko, które rozpoczyna ten etap życia charakteryzuje poziom rozwoju motorycznego i sensorycznego, umożliwiający mu poruszanie się w najbliższym otoczeniu i docieranie do interesujących je obiektów, traktowanych przez nie jako istniejące realnie.

Czterolatek to trudny do opanowania żywioł, radosny i chłonny. Trudno za nim nadążyć, nigdy nie wiadomo co go zainteresuje, co rozzłości, co wzbudzi sprzeciw. Zdarza mu się być niepokornym i nieposłusznym, bo buduje obraz siebie,         a to co mówi dorosły często traktuje jako zamach na swoją autonomię. Doświadcza wszystkich uczuć i emocji jakich doświadczają dorośli, ale jeszcze nie potrafi ich nazwać i poradzić sobie z nimi.

U czterolatka obserwuje się wzrost sprawności motorycznej, pojawiają się nowe umiejętności, proste ruchy łączone są w kombinacje ruchowe, np. bieg i skok, bieg i kopnięcie piłki, chwyt i rzut piłką. Ważną rolę w uczeniu ruchów odgrywają wzorce kulturowe, oraz niektóre różnice związane z płcią; chłopcy uzyskują lepsze wyniki w czynnościach wymagających więcej energii i siły, dziewczynki zaś przewyższają chłopców w czynnościach motorycznych (skakanka) oraz precyzji (rysowanie, pisanie). Dziecko jest coraz sprawniejsze, szybsze, ruchy są coraz bardziej skoordynowane. Potrafi dosyć szybko biegać, wspinać się na drabinki (meble) chętnie jeździ na rowerze, hulajnodze. Potrafi skakać obunóż, na jednej nodze, z nogi na nogę w miejscu i w przód. Potrafi przeskakiwać nad płaskimi przeszkodami, wskakiwać do środka (np. obręczy). Podrzuca piłkę do góry jedną ręką i chwyta ją oburącz w dłonie „przytulając” do siebie, a także próbuje kozłować. Potrafi przez chwilę stać na jednej nodze z otwartymi oczami, przechodzić po ławeczce, wchodzić i schodzić ze schodów stawiając nogi na przemian (trzymając się poręczy). Potrzebuje dużo zabaw ruchowych, możliwości zaspokojenia swego głodu ruchu. Często mówi się, że dzieci w tym wieku są nie do opanowania w każdym rodzaju aktywności. Uważnie przygląda się kolegom, obserwuje ich zachowania i jego skutki, sposoby zabawy, oraz emocje. Nieważne czy zachowanie rówieśnika jest zgodne                 z zasadami i powszechnie akceptowalne, czy nie, ważne że budzi zaciekawienie, rozśmiesza bądź daje uznanie kolegów.

Podpatruje sposoby rysowania, łączenia klocków zapinania suwaka i wszystkich innych potrzebnych umiejętności. Wzorują się coraz częściej na rówieśnikach. Są też motorem do podejmowania wyzwań, bo jeśli Jaś coś umie to i ja mogę się nauczyć, to i ja chcę umieć. Ta chęć nauczenia się to pierwsza połowa drogi do sukcesu. Druga połowa - to często dosyć żmudny trening i tu potrzebny jest wspierający opiekun, co to pochwali już za samo podjęcie wyzwania i dostrzeże najmniejszy postęp.

Czterolatek obserwuje również zachowanie kolegów, by rozpoznać stan emocjonalny i dostosować się do niego. Rozpoznaje czy ktoś jest smutny, czy wesoły, potrafi wskazać przyczyny tych i różnych innych emocji. Coraz skuteczniej rozpoznaje                          i nazywa własne uczucia i ich przyczyny, uczy się panować nad agresywnym rozładowywaniem gniewu. 

Dziecko rysuje to co wie, tak jak wie i na ile pozwalają mu jego umiejętności. Im więcej i różnorodniejsze obiekty rysuje dziecko, tym coraz wyższy poziom osiągają jego umiejętności, co ważne wzmacnia się muskulatura dłoni i palców. To w efekcie daje: pewniejszy chwyt kredki (i każdego innego narzędzia rysunkowego), właściwe napięcie mięśni dłoni, a co za tym idzie - nacisk kredki na papier. Czterolatek rysuje koła: małe i duże, trójkąty i czworoboki, krzyżyki, iksy, szyny, gwiazdki i coraz dokładniej koloruje swoje rysunki i kolorowanki. Potrafi przedrzeć kartkę papieru na dwie części, oderwać mały skrawek trzymając papier między kciukami, a palcami wskazującymi obu dłoni. Potrafi poprawnie trzymać nożyczki                      i samodzielnie wycinać po narysowane linii prostej, a przy wsparciu i bardziej skomplikowane kształty. 

Literatura:

E. Gruszczyk-Kolczyńska - Wspomaganie rozwoju umysłowego czterolatków i pięciolatków

M. Przetacznikowa-Gierowska, G. Makiełło-Jarża - Psychologia rozwojowa i wychowawcza wieku dziecięcego